नियतगत्या न त्वरां विना यथार्थं ददातु

चिह्नितं वस्तु सत्यं समाप्तं च कर्म। अनुमानितं वस्तु समाप्तवत् दृश्यते च पश्चात् तेषां विश्वसः यः न परीक्षां कर्तुं कारणं नास्ति। गतिरेखायाः संख्या अस्ति, अत्र एकं क्रियते। कर्मसूचीपत्रे, यत् १३ सेप्टेम्बर् २०२६ तमे दिनाङ्के पठितम्, प्रतिदिनं चत्वारि घण्टान् याचते। तादृशे दिने २४० ध्वनिपङ्क्तीनां समूहं गृह्णीष्व। सावधानः कर्मकरः त्रिभिः घण्टिभिः प्रति घण्टं षष्टिं पङ्क्तीनि धारयति, अस्पष्टानि चिह्नयन्। चतुर्थे घण्टे सङ्ख्या अष्टाशीतिः अभवत् च चिह्ननिषेधः। तस्य घण्टस्य परीक्षया प्रथमत्रयस्य द्विगुणानि दोषाः दृश्यन्ते। पुनःपठनं अपि एवं ददाति फलम्: द्वितीयश्रवणे प्रथमस्य अधिकं लुप्तं गृह्णाति, तृतीयश्रवणे प्रायः किञ्चिदपि न गृह्णाति च समयः समः। द्वौ पठनौ ततः चिह्ननं, एषा गतिरेखा।